Czy warto uprawiać aloes w domu? Oczywiście!

Dzikie Kosmetyki, Rośliny kosmetyczne, Rośliny Lecznicze

Aloes na parapecie.

Aloes to zdecydowanie niezwykła roślina. Niestety, z uwagi na niesprzyjające warunki atmosferyczne, nie jest powszechnie uprawiany w Polsce. Jednak z powodzeniem można hodować go w domu. Mając do dyspozycji parę roślin na parapecie, można w każdej chwili skorzystać z dobrodziejstwa świeżych, aloesowych liści w domowych kuracjach i zabiegach kosmetycznych.

Warto wiedzieć, że…

Aloes należy do jednoliściennych sukulentów i występuje w wielu odmianach (ok. 300-600 gatunków), w tym jako bylina, krzew, drzewo a nawet liana. To roślina o wiecznie zielonych, czasami srebrnoszarozielonych, szerokich i ostro zakończonych liściach zawierających gęsty żel, który w 96% składa się z wody. Liście aloesu, pokryte zazwyczaj woskową powłoką, rosną stożkowato do góry i mogą osiągnąć nawet metr długości (w warunkach dzikich). Wyrastająca z jefo środka długa łodyga trzyma kwiaty o czerwonym, pomarańczowym, żółtym albo różowym zabarwieniu. Aloes rozmnaża się przez nasiona i wegetatywnie. W szklarniach zazwyczaj osiąga 1 metr wysokości, a dzikorosnący może wzrosnąć nawet do 4 metrów wzwyż.

 Powszechnie znane i hodowane są dwa gatunki aloesu:

Aloes zwyczajny

– (Aloe barbadensis Miller) znany jako Aloe vera.

Aloes drzewiasty

– (Aloes arborescens Miller) popularny w Polsce.

W uprawie doniczkowej pojawiają się także (choć rzadziej): aloes ościsty, aloes bakera, aloes brevifolia, aloes capitata, aloes uzbrojony, aloes chiński, aloes somalijski oraz wiele mieszańców (A. hybrid).

Aloes – hodowla i pielęgnacja

Aloes drzewiasty jest najbardziej popularnym gatunkiem aloesu w Polsce. Stanowi wdzięczną ozdobę wielu nasłonecznionych parapetów. Pielęgnacja rośliny jest generalnie bardzo prosta, gdyż aloes rzadko choruje i nie jest wymagający. Lubi podłoże złożone pół-na-pół z ziemi i piasku, ale można też zastosować gotowe podłoża dla sukulentów lub kaktusów. Aloes nie powinien być nadmiernie podlewany (gdyż może zacząć gnić), bez wody może przeżyć nawet półtora miesiąca – jednak lepiej nie doprowadzać także do sytuacji przesuszenia rośliny.

Rzadziej hodowany, ale również spotykany na polskich parapetach jest aloes zwyczajny, który ma niemal identyczne wymagania, co jego bardziej pospolity w naszym rejonie kuzyn.

Oba gatunki mają podobne właściwości kosmetyczne i lecznicze. Należy jednak pamiętać, że rośliny te osiągają najlepszą najlepszą wydajność dopiero po trzech lub czterech latach wegetacji, gdyż mają wtedy najwięcej polisacharydów i flawonoidów.

Domowe użycie świeżego aloesu

Przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i regeneracyjne właściwości wyciągu z aloesu sprawiają, że jest on niezwykle popularny w medycynie i kosmetyce. Aloes doskonale nawilża, dlatego warto stosować go do pielęgnacji skóry i włosów. Regularnie stosowany sprawia, że skóra staje się zdrowsza, jędrniejsza i gładsza a włosy są lepiej nawilżone, bardziej elastyczne i łatwiejsze w czesaniu i układaniu. Dodatkowo aloes ogranicza wypadanie włosów i redukuje łupież. Aloesu można również używać na stłuczenia i poparzenia słoneczne, gdyż zmniejsza ból i przyspiesza gojenie. Soku z aloesu można użyć także, kiedy potrzebujemy delikatnego płynu do demakijażu (można go lekko rozcieńczyć wodą).

Aby skorzystać z dobroczynnych właściwości naszego domowego aloesu, wystarczy odłamać liść, przekroić go na pół, a jego wnętrze zetrzeć na tarce lub zmielić w malakserze. Tak uzyskany surowiec możemy użyć na wiele sposobów – w zależności od tego, czego potrzebujemy.

Warto pamiętać, by nie używać skórki z liści aloesu (należy ją dokładnie usunąć), gdyż ma silne właściwości przeczyszczające. 


  • Iwona Wierzbicka, Aloes – sukulent o leczniczych właściwościach, Food Forum 2016, nr 4
  • Robert Rient, Wizje roślin – Aloes, Kwartalnik Przekrój, 06.2020 (przejdź do artykułu)
  • Fotografia główna artykułu: Pexels

 

Pin It on Pinterest